Uitgaan in de jaren ’90

Bij Tinyblogt las ik hoe zij uitging in de jaren ’80. Ik zette grote ogen op, want ja, uitgaan in de jaren ’90 was toch van een ander kaliber.
Laat me eerst beginnen met te zeggen dat ik echt wel op een strenge katholieke meisjesschool zat en dat m’n ouders behoorlijk controlerend waren. Zo kwam mijn vader mij ook altijd om halféén halen. Gelukkig maar, achteraf gezien, want de favoriete uitgaansplaats van m’n klasgenoten was een dancing die uiteindelijk een drugshol bleek te zijn (de politie-invallen waren altijd later in de nacht en werden me dan ook steeds achteraf in geuren en kleuren na-verteld door m’n vriendinnen)

Alcohol en jongens raakte ‘k op m’n 16 jaar nog niet aan. Er was maar één ding dat me iedere keer deed zagen (“echt, ma, iederèèn gaat”) om nog eens te mogen gaan: de muziek. Je zou het niet zeggen want nu ben ik via Radio Donna bij Radio 2 verzeild, maar indertijd kon ‘k er echt volledig voor gaan op de dansvloer. Nog steeds kan ‘k Smells Like Teen Spirit niet horen zonder te voelen hoe die dansvloer begon te kolken. En wees gerust, m’n glas liet ‘k nooit onbeheerd dus dààr was die sensatie al niet door te verklaren. En nu ‘k de songtekst er nog eens op na-lees: door de poëtische tekst kwam het ook al niet.

Benieuwd wat m’n net-tienerdochter van haar moeder zou zeggen. Wellicht hetzelfde als hetgeen ze verzucht als ‘k in de auto met Pearl Jam meedrum: gênant, mama, heel gênant.

Advertenties

En, wat leest zij zoal?

Vandaag was ‘k weer in de bib. Wellicht bestaan er mensen die zeggen “oh, ik moet nog even naar de bib” en daar dan een halfuurtje later staan. Laat ons zeggen dat ik niet zo ben en nooit zo ben geweest. Toen het nog enkel voor mezelf was, ging het nog. Dan had ‘k aan een uurtje voorbereiding genoeg. Nu gaat het ook om onze dochter LiLa (Little Lady), 10 jaar. Ze leest graag maar heeft een onverklaarbare hekel aan de bib. En ik weet het, normaal gezien zou je  haar dan als moeder daar de gevolgen van moeten laten dragen en haar de urenlange ritten naar West-Vlaanderen moeten laten uitzitten zonder lectuur. Het punt is dat ik het veel te graag doe: rondhangen op jeugdliteratuur-sites, cataloguske doen, boekske uit het rek trekken. Bij deze de boeken die dit jaar al door LiLa (dierenliefhebster, gevoelig) gesmaakt werden:

Biegel Paul Juttertje Tim
Birdsall Jeanne De Penderwicks Bij de Penderwicks in de straat
Brands Gerard Sara en Lijsje: twee honden en ik
Cuylaerts Gerrit Mama, mag ik papa schrijven?
De Vlieger Evelien Hoe maak ik een vriend?
Den Hollander Viviane Super speurders Paniek op het ijs
Eiselin Judith Jim
Funke Cornelia Igraine Zondervrees De hondenuitlaatclub
Groeneveld Linda Een olifant op de thee
Jagermeester Maarten Kattenkop Poebelle
Kinney Jef Het leven van een loser
Knister Avonturen van een ridderpaard Meer avonturen van een ridderpaard
Lindgren Astrid Rasmus en de landloper
Minne Brigitte De brief aan het raam
Mollema Elisabeth De beestenbende van juf Jansen Juf Jansen is hoteldebotel
Noort Selma Eilandheimwee
Parr Maria De wonderlijke lotgevallen van Olle en Lena
Pollet Frank Burenboel Crapuultjes!
Putman Kees Amerigo: een sinterklaascrimi
Slegers Marlies Gezocht: normale ouders
Van de Vendel Edward De raadsels van Sam
Van Grootel Leny Mysterio
Van Mieghem Linda Blauw voor Leonore
Van Ranst Do Een pruik en paarse lippen Zeven zinnen en een zoen
Van Straaten Harmen Op en top Fien! Fien in de hoofdrol
Vandereyken Leen Anna Amanda de 1ste
Vandewoude Katrien Opa zwijgt
Verboven Agnes Ted en Netje
Verroen Dolf Met je kop in het zand
Vriens Jacques Ik ben ook op jou De gekste avonturen van Tommie en Lotje Meester Jacques maakt er een puinhoop van
Woltz Anna Mijn bijzonder rare week met Tess

Eet Het Dubbel

Een docent op de Levensschool zei steeds dat dé oplossing voor alle gezondheidsproblemen E.D.H is : Eet De Helft. Waarom heb ‘k dan nu plots zo’n groot pastabord als lunch?

IMG_3767
Een jaar na het afronden van die opleiding tot gezondheidsconsulente vind ‘k het nog steeds zeer moeilijk om het geleerde praktisch toe te passen en om te vinden wat bij mij past. Ik maak een slingerbeweging tussen heel streng eten (orthorexie is bepaalde momenten nooit veraf) en dan hele periodes van laat-maar-waaien-want-ik-weet-het-toch-niet.
‘k Heb dit week-end het boek De Voedselzandloper nog eens ter hand genomen en ‘k wil daar weer eens wat van toepassen.

Wat zorgt er dan deze dagen voor m’n overvolle bord bij de lunch? Met de blog van deze dame als inspiratie maak ‘k een salade van:

  • groentes: boontjes, bloemkool, sla, wortel, witlof, enfin, groentes dus
  • 3 eetlepels olijfolie + sap van een citroen (kwestie van m’n nierstenen de loef af te steken)
  • 1 avocado: mono-onverzadigde vetzuren, bio-actieve stoffen zoals vitamines (o.m. A, B1, B2, B6, C, E), mineralen (o.m. magnesium en kalium)en fytosterolen + vezels, allemaal in één pakketje van de natuur!
  • een gekookt ei
  • variabele eiwitbron: dat was deze keer wat verkruimelde feta

En smaken dat het doet.  Het is wel even wennen dat het zoveel tijd vraagt van klaar te maken (de ADD’er in mij begint om half één aan de lunch te denken) en dat het vooral heel lang duurt om op te eten. De calorieën daarvan heb ‘k nog niet durven tellen, eerst zien welk effect het op m’n gezondheid en welbevinden heeft.

Loslaten op moederdag

plantjes

Lieve tieners,
wekenlang heb ‘k jullie op de vensterbank gekoesterd.
Zo vaak zag ‘k vertwijfeld “iets” op Buienradar naderen,
om jullie vervolgens alle negentig weer maar eens
vanop het terras de berging in te dragen.

Nu hebben jullie je eigen stek gevonden.
Wees gerust: ik kom nog dagelijks langs,
en jullie was en plas….
daar zorg ik ook nog voor.

Het ga jullie goed.