Fotoverhaaltje

Als antwoord op deze schrijfopdracht: “Snapshot Stories.”

drunk2

Er werd mij gevraagd naar het verhaal achter deze foto. Verwondert het je dat ik me daar niet veel meer van herinner?
Er was een groot familiefeest en ik hou daar niet van. Nogal snel voel ik me een grijze muis. De Zuidafrikaanse wijn was zeer lekker. Dit alles gecombineerd met een flinke slok onhandigheid bij het poseren. En dit is op dat gebied nog één van de betere foto’s: normaal gezien zijn mijn ogen dicht en grijns ik vervaarlijk. Hier zijn mijn ogen – zij het wat wazig – dan toch open.
Kortom, deze foto herinnert mij eraan waarom ik me meestal achter de camera bevind.

Water, water, water

Met het warme weer roep ik ‘s morgens m’n dochter nog altijd even na dat ze genoeg water moet drinken. Maar wat is genoeg drinken?

Op het eerste zicht zou ‘k dan iets antwoorden als anderhalve liter à 2 liter voor een volwassene. Regelmatig verschijnen er echter artikels die over minder spreken nl. per dag 0,5 l  in gewone omstandigheden. Zelf drink ‘k op gewone dagen een vijftal glazen water (ongeveer 1 liter). Als maatstaf neem ‘k dan de kleur van m’n urine: die moet licht van kleur blijven. Beste graadmeter is echter m’n humeur: drink ik te weinig water, dan word ik vitterig en angstig, een moord-combinatie.

water
In de periodes van nierstenen drink ik op het aanraden van het UZ twee liter per dag. Dan zet ‘k ’s morgens een fles Spa blauw van 2 liter op het aanrecht en ’s avonds moet die leeg zijn. Zeker als ‘k daar dan nog m’n citroenen bij doe, zijn dat dagen dat ‘k me steeds in de buurt van een toilet moet bevinden. Die keren dat ‘k maar het op het laatste moment een wegrestaurant kon bereiken, zijn wellicht legendarisch bij een aantal vrachtwagenchauffeurs.

Mijn dochter eet veel fruit en groente, dus zijn vier glazen voor haar voldoende. In haar geval betekent dit dat ze overdag haar volledige flesje op moet hebben. En dit mag niet zomaar om het even welk water zijn. Tot vorig jaar dronk LiLa namelijk geen water, enkel fruitsap. M’n man stelde daarop een blinde smaaktest voor van alle vijftien de watermerken van de Colruyt. Nestlé Pure Life eindigde bij LiLa op de tweede plaats maar is om me een onbekende reden dan snel tot eerste gebombardeerd. En nu gaan die flesjes Nestlé overal mee heen. Geen probleem, als ze maar haar water binnen heeft.

Over Katrien

Ik kon het niet langer negeren: de pagina “Over Katrien” bevatte een joekel van een onwaarheid. Ik ben een dertiger in ‘t diepst van mijn gedachten, jawel, maar op papier ben ik intussen 40. Tijd voor een nieuwe “Over Katrien” dus.

Ik ben Katrien en loop intussen al 40 jaar op deze planeet rond. Een groot deel van m’n leven tot nu toe heb ‘k besteed aan studeren o.a. informatica, gezondheidsconsulente en huisonderwijs. Steeds was ‘k maar bezig met iets te worden, met zelfvertrouwen te krijgen op één of ander gebied.

Deze blog helpt me om rust en vertrouwen te vinden bij wat ik doe. Idealiter kan ‘k met mijn ervaringen ook al eens anderen helpen. Welkom op dit plekje van het World Wide Web.

zelfportret_klein