Water, water, water

Met het warme weer roep ik ‘s morgens m’n dochter nog altijd even na dat ze genoeg water moet drinken. Maar wat is genoeg drinken?

Op het eerste zicht zou ‘k dan iets antwoorden als anderhalve liter à 2 liter voor een volwassene. Regelmatig verschijnen er echter artikels die over minder spreken nl. per dag 0,5 l  in gewone omstandigheden. Zelf drink ‘k op gewone dagen een vijftal glazen water (ongeveer 1 liter). Als maatstaf neem ‘k dan de kleur van m’n urine: die moet licht van kleur blijven. Beste graadmeter is echter m’n humeur: drink ik te weinig water, dan word ik vitterig en angstig, een moord-combinatie.

water
In de periodes van nierstenen drink ik op het aanraden van het UZ twee liter per dag. Dan zet ‘k ’s morgens een fles Spa blauw van 2 liter op het aanrecht en ’s avonds moet die leeg zijn. Zeker als ‘k daar dan nog m’n citroenen bij doe, zijn dat dagen dat ‘k me steeds in de buurt van een toilet moet bevinden. Die keren dat ‘k maar het op het laatste moment een wegrestaurant kon bereiken, zijn wellicht legendarisch bij een aantal vrachtwagenchauffeurs.

Mijn dochter eet veel fruit en groente, dus zijn vier glazen voor haar voldoende. In haar geval betekent dit dat ze overdag haar volledige flesje op moet hebben. En dit mag niet zomaar om het even welk water zijn. Tot vorig jaar dronk LiLa namelijk geen water, enkel fruitsap. M’n man stelde daarop een blinde smaaktest voor van alle vijftien de watermerken van de Colruyt. Nestlé Pure Life eindigde bij LiLa op de tweede plaats maar is om me een onbekende reden dan snel tot eerste gebombardeerd. En nu gaan die flesjes Nestlé overal mee heen. Geen probleem, als ze maar haar water binnen heeft.

Gewicht verloren

Even een update van dit bericht. Op de één of andere manier heeft m’n lichaam dat gewicht verliezen nogal letterlijk genomen. Enkele uren na dat berichtje ging ‘k slapen om een uur later kermend van de pijn wakker te worden. Ik ben bevallen zonder verdoving, maar dit was toch nog van een ander kaliber. Manlief heeft dochter LiLa uit bed getild en is met mij naar de spoeddienst geracet. Bleek dat ‘k aan het bevallen was van een niersteentje (5 mm). Conclusie van de specialist: die gaat niet vanzelf verdwijnen want te groot. Maar met een “relatief eenvoudige” operatie onder volledige verdoving kon de steen worden verwijderd. Niemand wordt graag geopereerd, maar bij het idee van een narcose ben ik m’n testament al aan het voorbereiden. Een week lang heb ‘k de pijn verbeten en hing de operatie als een zwaard van Damocles boven mij. Ondanks de pijn probeerde ik tegen iedereen zo vriendelijk mogelijk te zijn, want ik was ervan overtuigd dat het de laatste keer was dat ze mij gingen zien (ja, ja, er zit een rasechte drama queen in mij). De dag voor de operatie dacht ‘k: het is MIJN lichaam en ze blijven ervan af. Operatie geannuleerd. Al m’n boeken van de Levensschool erbij gehaald, collega’s van diezelfde Levensschool geraadpleegd en uiteindelijk dit actieplan opgesteld:

  1. citroensap: zoveel mogelijk, soms tot 4 citroenen per dag: het preventieve effect van 200 ml citroensap (verdund met 1/7) is blijkbaar zelfs wetenschappelijk bewezen
  2. guldenroede, HET tonicum voor de nieren
  3. berkensap: heeft ook een antilithisch effect (ttz. tegen nierstenen): drie keer per dag een eetlepel in fruitsap
  4. twee flessen Resium
  5. organische appelcider azijn: koffielepel in een glas water voor elke maaltijd
  6. drinken, drinken, drinken

Eind februari ging ‘k dan weer onder de scanner en de steen was weg, foetsie!! Precies alsof m’n leven me weer in de schoot werd geworpen, zo dankbaar was ‘k voor dit tweede stuk van m’n leven. IMG_3619_edited Lees verder