Gewicht verloren

Even een update van dit bericht. Op de één of andere manier heeft m’n lichaam dat gewicht verliezen nogal letterlijk genomen. Enkele uren na dat berichtje ging ‘k slapen om een uur later kermend van de pijn wakker te worden. Ik ben bevallen zonder verdoving, maar dit was toch nog van een ander kaliber. Manlief heeft dochter LiLa uit bed getild en is met mij naar de spoeddienst geracet. Bleek dat ‘k aan het bevallen was van een niersteentje (5 mm). Conclusie van de specialist: die gaat niet vanzelf verdwijnen want te groot. Maar met een “relatief eenvoudige” operatie onder volledige verdoving kon de steen worden verwijderd. Niemand wordt graag geopereerd, maar bij het idee van een narcose ben ik m’n testament al aan het voorbereiden. Een week lang heb ‘k de pijn verbeten en hing de operatie als een zwaard van Damocles boven mij. Ondanks de pijn probeerde ik tegen iedereen zo vriendelijk mogelijk te zijn, want ik was ervan overtuigd dat het de laatste keer was dat ze mij gingen zien (ja, ja, er zit een rasechte drama queen in mij). De dag voor de operatie dacht ‘k: het is MIJN lichaam en ze blijven ervan af. Operatie geannuleerd. Al m’n boeken van de Levensschool erbij gehaald, collega’s van diezelfde Levensschool geraadpleegd en uiteindelijk dit actieplan opgesteld:

  1. citroensap: zoveel mogelijk, soms tot 4 citroenen per dag: het preventieve effect van 200 ml citroensap (verdund met 1/7) is blijkbaar zelfs wetenschappelijk bewezen
  2. guldenroede, HET tonicum voor de nieren
  3. berkensap: heeft ook een antilithisch effect (ttz. tegen nierstenen): drie keer per dag een eetlepel in fruitsap
  4. twee flessen Resium
  5. organische appelcider azijn: koffielepel in een glas water voor elke maaltijd
  6. drinken, drinken, drinken

Eind februari ging ‘k dan weer onder de scanner en de steen was weg, foetsie!! Precies alsof m’n leven me weer in de schoot werd geworpen, zo dankbaar was ‘k voor dit tweede stuk van m’n leven. IMG_3619_edited Lees verder

Meer groen

Blijkbaar heb ‘k de voorbije weken mee gedaan aan een trend. ‘k Voelde me nochtans verre van trendy, telkens ‘k aan de schoolpoort opdook met m’n knieën vol modder, zwarte vegen in het gezicht en meer en meer dubbelgeplooid van de rugpijn. Trending was niet het woord dat bij me opkwam als ‘k verdorie ’s nachts nog steeds droomde dat ‘k meters border-gras aan het omspitten was.

Dit was m’n inspiratie:

zilverpaarse border

gevonden via http://www.tuinieren.nl/a/beplantingsplannen/zilverpaarse-border

Doordat de Intratuin (nee, mevrouw de kassierster, ik kwam heus niet steeds langs voor dat gratis potje narcissen van Radio 2) niet alles in voorraad had, maakte ik er uiteindelijk dit van:

  1. Aubrieta hybrid: winterhard
  2. Thymus “Doone Valley” en Parelzaad
  3. Salvia nemorosa ‘Mainacht’
  4. + rechter 6. : Nepeta “Walkers Low”: kattenkruid
  5. Persicaria amplexicaulis: duizendknoop
  6. links : klokjesbloem: Campanula Persificolia
  7. rechts:   Dahlia pompon rood
    links:  Verbena bonariensis: ijzerhard: http://plantnu.nl/verbena-bonariensis
  8. daar stond al een Magnoliaboompje
  9. Dicentra spectabilis: gebroken hartjes

IMG_3629_editedOp hoop van zegen….