Water, water, water

Met het warme weer roep ik ‘s morgens m’n dochter nog altijd even na dat ze genoeg water moet drinken. Maar wat is genoeg drinken?

Op het eerste zicht zou ‘k dan iets antwoorden als anderhalve liter à 2 liter voor een volwassene. Regelmatig verschijnen er echter artikels die over minder spreken nl. per dag 0,5 l  in gewone omstandigheden. Zelf drink ‘k op gewone dagen een vijftal glazen water (ongeveer 1 liter). Als maatstaf neem ‘k dan de kleur van m’n urine: die moet licht van kleur blijven. Beste graadmeter is echter m’n humeur: drink ik te weinig water, dan word ik vitterig en angstig, een moord-combinatie.

water
In de periodes van nierstenen drink ik op het aanraden van het UZ twee liter per dag. Dan zet ‘k ’s morgens een fles Spa blauw van 2 liter op het aanrecht en ’s avonds moet die leeg zijn. Zeker als ‘k daar dan nog m’n citroenen bij doe, zijn dat dagen dat ‘k me steeds in de buurt van een toilet moet bevinden. Die keren dat ‘k maar het op het laatste moment een wegrestaurant kon bereiken, zijn wellicht legendarisch bij een aantal vrachtwagenchauffeurs.

Mijn dochter eet veel fruit en groente, dus zijn vier glazen voor haar voldoende. In haar geval betekent dit dat ze overdag haar volledige flesje op moet hebben. En dit mag niet zomaar om het even welk water zijn. Tot vorig jaar dronk LiLa namelijk geen water, enkel fruitsap. M’n man stelde daarop een blinde smaaktest voor van alle vijftien de watermerken van de Colruyt. Nestlé Pure Life eindigde bij LiLa op de tweede plaats maar is om me een onbekende reden dan snel tot eerste gebombardeerd. En nu gaan die flesjes Nestlé overal mee heen. Geen probleem, als ze maar haar water binnen heeft.

Advertenties